Oplossingsgerichte of solution focused therapy

oplossingsgerichte therapie

Solution focused therapy of oplossingsgerichte therapie is een vorm van gesprekstherapie waarbij het denken in oplossingen de plaats inneemt van het denken in problemen.
Het werd in de jaren 1980 ontwikkeld door Steve de Shazer en Insoo Kim Berg in Amerika. In België kreeg het, door dr Luc Isebaert, Dr Myriam Lefevere de ten Hove en vele anderen, vorm binnen het Brugs Model.

De ontwikkelaars van deze therapievorm voerden jarenlang onderzoek naar wat werkt binnen een therapeutisch proces. Hierbij richtten zij hun aandacht naar

  • Wat gewenst wordt (in plaats van het probleem)
  • Hoe deze gewenste situatie er uit ziet
  • Wat nu reeds werkt (al is het maar een klein beetje)
  • Welke kleine volgende stap men kan zetten om verandering verder mogelijk te maken

Gedurende de jaren vond het oplossingsgericht werken zijn weg naar tal van sectoren waar mensen samenwerken zoals onder andere het onderwijs, de zorgsector, financiële sector, communicatie …

Doordat de aandacht wordt gericht op sterktes, krachtbronnen en het gewenste effect vergroot het oplossingsgericht werken de veerkracht van de betrokkenen. Via een oplossingsgerichte focus verbinden mensen zich met hun krachten, oplossingsstrategieën en successen uit het verleden. Er gaat geen energie verloren aan probleemanalyses, lange probleembeschrijvingen of het zoeken naar oorzaken. Hierdoor werkt een oplossingsgericht traject positieve energie in de hand.

Wil dit zeggen dat er binnen een oplossingsgericht gesprek nooit over problemen kan gepraat worden? Nee, integendeel, binnen een gesprek wordt er geluisterd naar een probleem en gekeken naar hoe men er momenteel mee omgaat. Van daaruit wordt gezocht naar een gewenst doel om dan samen te zoeken hoe men dit doel kan bereiken. Vanuit de omgang met een probleem kan men bewust worden van krachtbronnen welke helpend kunnen zijn bij het zoeken naar oplossingen.